Geschiedenis

Op 1 juni 1876 vestigt Jan Jacob Bijvank (1852-1924) zich als zelfstandig schoenmaker in Nijkerk, nadat hij het vak in Hilversum, Amersfoort en Nijkerk heeft geleerd. Hij koopt een pand op Langestraat A 274, tegenwoordig nr. 50 (voorheen Sigarenmagazijn "De Posthoorn", links naast de poort op onderstaande foto).

In deze tijd worden schoenen nog niet industrieel vervaardigd. De (betere) schoenmaker maakt ze zelf op maat. In een rustige periode kunnen vaak wat schoenen of muilen in het voren worden gemaakt, waarmee het eerste winkeltje is geboren.
Er is voor schoenmakers in Nijkerk kennelijk een goede boterham te verdienen, want er worden er in de gemeentearchieven in die tijd niet minder dan 14 vermeld!

In 1889 verhuist Jan Jacob op 2 april naar het Cingel nr. B 357, thans nr. 25 (New Paris Fashion). Zijn zoon Jan (1885-1957) neemt op 28 mei 1927 de zaak over, terwijl de andere zoon Hendrik zich in Nunspeet als schoenmaker/-winkelier vestigt.

De pui wordt in de twintiger jaren verbouwd. In de jaren dertig wordt de voorgevel hoger opgetrokken, zodat een complete tweede verdieping ontstaat, waar de schoenmakerij wordt gevestigd.

Op 1 februari 1946 doet Jan Bijvank de zaak over aan zijn oudste zoon Jan Jacob (Jacob) (geb. 1919). Hoewel hij ook "onder Rijkstoezicht gediplomeerd schoenmaker" is, heeft hij meer belangstelling voor de commerciële kant van het vak. Dit is de tijd, zo net na de oorlog, waarin in de krant vermeld wordt als er een partij pantoffels of schoenen is aangekomen. Na zo’n bericht kopen veel mensen snel één of twee paar schoenen of pantoffels, zonder op het uiterlijk en nauwelijks op de maat te letten...
Een paar jaar later laat Jan Jacob achter de zaak een aparte werkplaats voor de schoenmakerij bouwen.
In 1952 wordt de winkel totaal verbouwd om hem aan de eisen van de tijd aan te passen. Jan Jacob doet veel moeite om de Nijkerkers een groot aanbod van kwaliteitsschoenen te bieden.

In 1953 koopt Jacob de leegstaande synagoge, die even verder, op Singel 11, is gelegen. Alleen de zijmuren blijven overeind, de rest wordt totaal afgebroken en opnieuw opgebouwd tot een kapitaal winkelpand. Op 14 oktober 1955 wordt de nieuwe zaak geopend. Bij de openingstoespraak vermeldt Jacob nadrukkelijk dat het zijn bedoeling is om ook hier de service te kunnen geven, die in de nabijgelegen grotere plaatsen geboden wordt. Het vakblad "De Schoenhandel" noemt de zaak "zonder overdrijving een sieraad van de West-Veluwe". Een noviteit in de inrichting is het doorlichtingsapparaat, waarbij de klant zelf kan zien of de schoen al of niet past. Een soort Röntgen-apparaat. De Arbo zou er nu niet blij mee zijn, maar in 1955 is het een wonder van techniek. Er is ook een pedicureruimte, waarin de Jacobs zuster Bets, die ook in de winkel werkt, op diverse dagdelen per week "algehele voetverzorging" aanbiedt. Later wordt zij opgevolgd door diverse parttime pedicures.

Hoewel het nieuwe pand een ruime indruk maakt, blijkt spoedig, dat de ruimte, mede door de sterk stijgende omzet, al weer aan de krappe kant is. In 1963 kan het belendende pandje op nr. 9 (fietsenmaker Van Domselaar) worden aangekocht. In 1964 volgt een verbouwing, waarbij de winkel vergroot en ook de hele voorgevel wordt aangepast.
Op 7 oktober 1968 doet Jan (geb. 1948), de oudste zoon van Jacob zijn intrede. Hij heeft na de Handelssschool en de HBS een jaar in een gerenommeerde zaak in Zeist gewerkt. Inmiddels is er al weer grote behoefte aan ruimte, zodat in 1969 de tuin van nr. 9 wordt opgeofferd zodat de zaak met een derde vergroot kan worden en ook het gebrek aan magazijnruimte opgelost wordt. Het aantal zitplaatsen bedraagt nu over de veertig en in het weekend zijn vaak alle stoelen bezet!
In deze tijd wordt extra veel aandacht besteed aan kinderschoenen en -voeten. Ze worden nauwkeurig opgemeten en zonodig ‘gecorrigeerd’ zoals het dan in de mode is.
Aan het 100-jarig bestaan van de zaak, in 1976, wordt veel aandacht besteed. Het feest wordt met een grote receptie en aantrekkelijke klantenacties gevierd.

Pas in 1979 komt er weer een mogelijkheid om de zaak uit te breiden. Het naastgelegen pand op nr. 7 komt beschikbaar. Hoewel de huizenprijzen uiterst hoog zijn en het pandje totaal moet worden afgebroken, wordt het toch gekocht. In 1980 wordt verbouwd. Weer wordt de winkel aanzienlijk uitgebreid. Het nieuwe gedeelte wordt qua inrichting aangepast aan het oude, dat meteen een flinke facelift ondergaat.
In 1987 wordt besloten de zaak totaal te moderniseren. In het voorjaar wordt de vernieuwde zaak heropend: een uiterst moderne zaak met een oogstrelend interieur, die zich kan meten met elke grote-stadszaak.

In 1998 moet het weer totaal anders worden. De begrippen "funshoppen" en "theater" hebben in de winkelinrichting hun intrede gedaan. De sfeer in de winkel wordt landelijk Toscaans, met oude roestige hekken en een fraaie muurschildering. Oude steigerplanken vormen het decor voor de sportieve dames- en herenschoenen. De kinderafdeling komt in een nieuwe uitbreiding, waarvoor een deel van het magazijn is opgeofferd. Gevels van veelkleurige Noorse vissershuisjes zorgen voor een vrolijke sfeer, waarin kinderen zich onmiddellijk thuis voelen.
De diverse groepen hebben een duidelijke plaats gekregen: damesmode, dames-sportief, dames-comfort, heren-sportief heren-klassiek en de kinderschoenen. Alles in een warme setting, die de klanten een plezierige
omgeving biedt.

In oktober 2001 wordt het 125-jarig bestaan van de zaak gevierd. Loco-burgemeester Lambooij van Nijkerk maakt daarbij bekend, dat Hare Majesteit Koningin Beatrix aan Bijvank Schoenmode het predikaat "Bij Koninklijke Beschikking HOFLEVERANCIER" heeft verleend.

De meest recente verbouwing dateert uit 2010. Het is een uitgebreide facelift. De Toscaanse sfeer heeft plaats gemaakt voor een frisse moderne uitstraling, waarin de veelzijdige collectie goed tot z’n recht komt. Een extra motivatie voor het enthousiaste verkoopteam om kijkers en kopers de beste keus te laten maken!